เงินเฟ้อและเงินสำรองค่ารักษา

ตัวเลขที่ทำให้เงินเกษียณดูสูงกว่าที่คิดมักมาจาก 2 อย่างนี้ ทั้งคู่ตั้งได้ใน ตั้งค่าแผนเกษียณ หมวด ค่าใช้จ่ายหลังเกษียณ

เงินเฟ้อทั่วไป

ของแพงขึ้นทุกปี เงิน 30,000 บาทวันนี้ อีก 20 ปีจะซื้อของได้น้อยลง แอปจึงให้คุณใส่ งบใช้จ่ายรายเดือนหลังเกษียณ เป็นค่าเงินวันนี้ แล้วทบ เงินเฟ้อทั่วไป / ค่าครองชีพ ให้เองทุกปี

หลังเกษียณแล้วก็ยังทบต่อทุกปี ปีที่ 10 ของการเกษียณจึงใช้เงินมากกว่าปีแรกอีกมาก

ตั้งเท่าไหร่ดี เงินเฟ้อไทยช่วงยาวเฉลี่ยราว 2–3% ต่อปี ค่าเริ่มต้นของแอปคือ 3% ซึ่งเผื่อไว้สูงกว่าค่าเฉลี่ยเล็กน้อย

เงินสำรองค่ารักษา

สำรองค่ารักษาจ่ายเอง (บาท/ปี) คือค่ารักษาที่คาดว่าต้องจ่ายเองแต่ละปีหลังเกษียณ ใส่เป็นค่าเงินวันนี้ เช่น ค่ายาประจำ ค่าตรวจสุขภาพ ส่วนที่ประกันไม่จ่าย หรือความรับผิดส่วนแรก (deductible) ของประกัน

• แอปหักยอดนี้จากพอร์ต ทุกปีหลังเกษียณ เป็นค่าใช้จ่ายแยกจากงบรายเดือน
• ยอดนี้โตตาม เงินเฟ้อค่ารักษาพยาบาล ซึ่งมักสูงกว่าเงินเฟ้อทั่วไป ค่าเริ่มต้นคือ 6%
• ไม่รวมเบี้ยประกัน เบี้ยที่ยังต้องจ่ายหลังเกษียณ แอปคิดจากกรมธรรม์ที่บันทึกไว้แยกต่างหาก

ตัวอย่าง: ใส่ 20,000 บาท/ปี เงินเฟ้อค่ารักษา 6% อีก 20 ปีเกษียณ ปีแรกหลังเกษียณจะเป็นราว 64,000 บาท และอีก 10 ปีต่อมาราว 115,000 บาท/ปี

ประกันสุขภาพกับเงินสำรองค่ารักษา

แอปไม่ได้จำลองการเคลมประกัน และไม่ได้เอาวงเงินประกันไปลดเงินสำรองค่ารักษาให้อัตโนมัติ คุณตั้งยอดเองตามความคุ้มครองที่มี:

• มีประกันสุขภาพที่คุ้มครองหลังเกษียณ — ใส่เฉพาะส่วนที่คาดว่าต้องจ่ายเอง เช่น ความรับผิดส่วนแรก หรือค่าใช้จ่ายที่ประกันไม่คุ้มครอง
• ไม่มีประกัน หรือประกันหมดก่อนอายุที่วางแผน — ควรตั้งยอดสูงขึ้น ถ้าบันทึกประกันคุ้มครองไว้ หน้าตั้งค่าจะเตือนใต้ช่องเงินสำรองค่ารักษาว่าช่วงอายุไหนหลังเกษียณยังไม่มีประกันสุขภาพ และกดแถวปีบนไทม์ไลน์จะเห็น ช่วงที่ไม่มีประกันสุขภาพทั่วไป ในปีนั้น

12

ดูว่าแอปใช้ข้อมูลประกันยังไงใน ประกันเงินคืนกับประกันคุ้มครอง

สองตัวเลขนี้อยู่ตรงไหนในแผน

• แดชบอร์ด — กล่องเป้าหมายและสมมติฐานแสดงเงินเฟ้อและเงินสำรองค่ารักษาที่ใช้อยู่; ค่าใช้จ่ายต่อเดือน ณ ปีเกษียณ คืองบรายเดือนหลังทบเงินเฟ้อถึงปีเกษียณ
• ไทม์ไลน์ — กดแถวปีหลังเกษียณ จะเห็นค่าใช้จ่ายของปีนั้นแยกเป็นค่าครองชีพ ค่ารักษา และเบี้ยประกัน